5.5.55

วันแห่งการหัวเราะจะไม่ไร้สาระอีกต่อไป




อยากแต่งนิยายเว่อออออออออออออออออ
แต่เลือกเรื่องที่ีจะแต่งไม่ได้  มีเต็มหัวไปหมด หลายเรื่อง
เด๋วจับมาโยงกันมั่วซั่วหมดเลย
5555 หัวเราะให้สมกับที่เป็นวันแห่งการหัวเราะ

ก่อนอื่นเปลี่ยนเพลงก่อน
ฟังเพลงรัก จะแต่งนิยายแฟนตาซีออกมั้ยละ ไอ่บ้า
ฟังเพลงของ tahiti 80 จะได้สักเรื่องมั้ยลุง
ต้องได้สิ เราไม่มีเวลาแล้ว  พรุ่งนี้ก็ไปทำงาน มะรืน และถัดไปก็ตาย
โธ่ ชีวิตช่างสั้นนัก กำ!!!!

ลองหาเป้าหมายในการแต่งก่อน
อาจารย์ชอบเน้นให้เราตั้งวัตถุประสงค์เจ๋งๆ
ข้อหนึ่ง, ขาย เอาตังค์ แบบว่าเศรษฐกิจในครัวเรือนกำลังย่ำแย่
ข้อสอง, อยากสร้างแรงจูงใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ไม่อยากเปื่อย
ข้อสาม, อยากเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับสังคมนักอ่าน
อยากบอกว่าข้อหนึ่งเละ และเป็นไปได้ยากที่สุด
ข้อสองพอเป็นได้ ข้อสามน่าจะพอไหว


งั้นเอาเป็นข้อหนึ่ง, สร้างแรงจูงใจที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป
ข้อสอง, ได้หลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับผู้อ่าน
ข้อสาม, เพื่อได้รับการยอมรับในสังคมแห่งการสร้างสรรค์นิยาย
ข้อสี่, เพื่อความฝันของเด็กหญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง

ดูเหมือนฟ้าฝนจะเป็นใจ  บันดาลก้อนลมมากระแทกบานหน้าต่าง
ฤกษ์งามยามดีแบบนี้ ต้องทำได้ สู้สู้  ไม่ตายต้องสู้

เรื่องแบบไหนที่จะทำให้เรารู้สึกอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
ไม่อยากแต่งเรื่องเปื่อยๆ ที่ทำให้จิตตก จมกับวังวนแห่งความอัปยศ
เอาเรื่องแรงๆกระแทกใจ  จะได้มีพลังฮึกเหิม ดีปะวะ

Better Day will come lalala..la

ทำไมเราจะต้องถามหาวันเวลาดีดี แสดงว่าสิ่งที่เป้นอยู่นี้ มันไม่ดีเท่าไร
หรือไม่ก็เคยดีกว่านี้ แต่วันนี้ เวลานี้  ไม่ใช่  ไม่ได้ดั่งใจหวัง
เรื่องแต่งที่คนอ่านก็รู้ว่าไม่เป็นจริง แต่พร้อมที่จะเข้าไปสู่
มันยังไงกันนะ  เราอาจหลบหนีพักใจได้ชั่วครู่กับเรื่องแบบนั้น
แต่มันจะต้องสอนให้เรากล้าที่จะเผชิญกับความจริงที่เป็นอยู่ด้วย
เรื่องเครียดยังไงก็ต้องไม่เครียดไปกว่าชีวิตที่เป้นอยู่
และต้องไม่ไร้สาระไปกว่าที่เป้นอยู่
ดูเป็นเรื่องในอุดมคติมากเลย แต่เป็นเรื่องจริงของนิยายดีๆนะ

มาเจาะเป้าหมายคนอ่านก่อนดีมั้ย ใครจะอ่านได้บ้าง
วัยรุ่น คนทำงาน ทั่วไปอะ ไม่อยากฟิคซ์
แล้วแนวไหนกันล่ะ ที่คิดว่าจะแต่งในคราวนี้ (อีกแล้ว)

คิดออกและ ดูจากผลการสำรวจว่า นิยายประเภทไหนขายดี
มันมีหมวดการเมือง สังคม ศาสนา ปรัชญา เพิ่มเข้ามา
ทำให้เราได้โอกาสงัด ความรู้ปริญญาตรีมาใช้ได้แระ
เรามีแรงจูงใจมากพอที่จะให้แต่งนิยายแนวนี้
แต่มันค่อนข้างยาก และท้าทายไม่น้อย
จะแต่งนิยายปรัชญา มันก็ออกจะเหมาะกับผู้ใหญ่(รึป่าว)
ไม่นะ ขนาดเจ้าชายน้อย  เด็กยังอ่านได้
แต่อันนั้น มันชัดว่าเป็นวรรณกรรมเยาวชน(ที่ผู้แต่งกะให้เด็กอ่านยันโต)
สำหรับคนอ่อนปสก อย่างเรายังไม่สามารถแต่งได้ขนาดนั้น มันเทพเว่อ

เพื่อนเราทำทีสิส แต่งหนังสือภาพปรัชญาศาสนา และแต่งนิยายปรัชญา
เขายังทำกันได้  เราก็้ต้องทำได้สิ อย่าได้แคร์ความอ่อนต่อโลกของเรา 55

เอานิยายปรัชญาที่วัยรุ่นอ่านได้  ถ้าทำได้ก็เริ่ดอยู่
จะเอาปรัชญาแบบไหนดี  เราชอบปรัชญาของตัวเอง เหอๆ
เรื่องเน้นๆเอาเป็นความรัก(จริงๆ) แล้วก็การแสวงหาตัวตน ความรู้ ความจริง
ค่อยดูเป็นปรัชญาหน่อย เอาขนมเคัก ไอติมมากลบเกลื่อน จะได้ดูไม่ออก

ถึงตอนนี้ อยากอ่านหนังสือให้มากขึ้น จะมีอะไรเขียน มีแนวทางเขียน